Для маладога пакалення сёння цяжка ўявіць, як выглядаў Маларыцкі раён паўстагоддзя таму. Больш за 60% зямель раёна былі пераўвільготненыя, сенажаці адрозніваліся нізкай прадуктыўнасцю, аб сеяных травах не мелі паняцця. Людзі ведалі: тут схаваныя запасы торфу, і калі асушыць балоты, яны прынясуць урадлівасць. Сёння замест непраходных балот, качкаватых паш і цераспалосіц раскінуліся дагледжаныя палі. Зніклі гнілыя багны і закінутыя пусткі — гэта стала магчымым дзякуючы маштабнай меліярацыі.